Asil er (adam) özünü büyük (yüksek/yüce) saymaz,
El (vatan/halk) için emek-gücünü ayamaz (esirgemez).
Bir özü bilse dahi bildim demez,
Sınatıp köbe salıp çamalar. (Deneyip başkalarına sorup öyle fikir yürütür)
Şerik (yoldaş) ol çaman (gücün) gelse öyle er ile,
Dar yerde baş amanlık yaramaz. (Zor zamanlarda lakaytlik iyi değildir)
Keskinini kem aklın karayıp dursan, (Yansımasını kıt aklın görüp dursan)
Göterip (kaldırıp/yüceltip) özünü dağa pahalar (denk görür).
Asil er (adam) özünü büyük (yüksek/yüce) saymaz,
El (vatan/halk) için emek-gücünü ayamaz (esirgemez).
Bir özü bilse dahi bildim demez,
Sınatıp köbe salıp çamalar. (Deneyip başkalarına sorup öyle fikir yürütür)
Koluna (eline) vefasızın olca (ganimet) düşse,
Dostu ile yoldaşına karamaz (bakmaz).
Dünyanın vefası yok, oylayın (düşünün) erler,
Araba dek değirmesiz domalır. (Araba gibi tekerleksiz yuvarlanır)