Dutarım on beş perde
Baş perde yaman yerde
Oynayı vermez misin
Gönlüm hahlayan (Canımın istediği) yerde
Dert gelir, bana gelir
Dert gelenini (Derdin geldiğini) kim bilir?
İçimdeki derdimi
Yaratan İye'm (Tanrı'm) bilir
Yaratan Hüda bilir
Dutar çalarım özüm (kendim)
Ağlar kara gözüm
Kişinin yurduna varıp (Elin memleketine gidip)
Ötmez (Geçmez) mi benim sözüm
Avlumdaki dutun
Bir şahı (dalı) rebap oldu
Sen yarimin derdinde
Yüreğim kebap oldu
Atuş'un yolu yaman
Taşıyor odun-saman
Nadan (cahil) bala (çocuk) bilmez
Hepsinden göyük (aşk yarası) yaman
Ah seherde sayrayan (öten) bülbül
Vay işte imdi sayramaz (ötmez) oldu
Vay ezelden karayan (gözeten) dostlar
Vay işte imdi tanımaz oldu
Can İye'm Allah, Allah, Allah, Allah
Vay ezelden karayan (gözeten) dostlar
Vay imdi tanımaz oldu
Can İye'm Allah, Allah, Allah, Allah