Kızıl gülüm karçuğamın (atmacamın) balası (çocuğu),
Kanday (nasıl) kılayım (yapayım) ey gözümün karası.
Kanat yasayıp (yapıp) uçup varsam yanına,
Sağalır (iyileşir) idi yüreğimin yarası.
Kızıl gülüm eytsem (desem) eytsem göyeli (yanalı),
Uzun olmuş şirin lebini (dudağını) seveli.
Bilsen, bana asla mümkün imezdir (değildir),
Sen canandan bu gönlü bileli
Şimâl (rüzgar) çıksa ırganlar (sallanır) dam (duvar) başı
Cananımın oynar durur kaşı
Kızıl gülüm bilsen eğer hâlimi
Yatan câyım dönlükte derek başı (Yattığım yer tepelikte kavak başı)
Ayı tosup (engelleyip) bulut alıp kaçmış dek (gibi)
Heman tapıp husûlünü saçmış dek (Yine de bulup hasatını saçmış gibi)
Kızıl gülüm nerede tozuyup (perişan olmuş) yürürsün,
Güzde (baharda) ucul(1) kasırağını (kabuğunu) açmış dek (gibi).
Kızıl gülüm ayayıp (esirgeyip) durma sözünü,
İmkan olsa öndürürdüm (geri getirirdim) özünü.
Göyüp (yanıp) bağrım hiç mecâli (hâli) kalmadı,
Dermân kılayım oylayıp (düşünüp) ay dek (gibi) yüzünü.
Ülker çıkıp ay niçin batmaz?
Çolpan (Venüs) doğup tan niçin atmaz?
Kızıl gülüm bilsen bahtım kara imiş,
Ama yaşım hergiz (asla) bî-kar (boşuna) akmaz.
Kızıl gülüm bilsen bahtım kara imiş,
Ama yaşım hergiz (asla) bî-kar (boşuna) akmaz.
Kızıl gülüm bilsen bahtım kara imiş,
Ama yaşım hergiz bî-kar akmaz.
Kızıl gülüm bilsen bahtım kara imiş,
Ama yaşım hergiz bî-kar akmaz.