Kırgız Kıpçak elimin,
Kırılan (kırıldığının) öcünü almasam.
Kırçıldaşıp (şiddetle saldırıp) Kalmuk'a,
Kızıl kırgın salmasam.
Kurmanbek adım adanmış (adlanmış),
Kurusun benim danazam (şöhretim).
Kamınalım (hazırlanalım) yiğitler,
Kara tağan (karga) dek (gibi) Kalmuk'a
Ört yalım dek güç ile (Yangın alevi gibi güç ile)
Öten (geçen) öcü almaya.
Eksilen elin (halkın) ayınan (yüzünden)
Öten (geçen) güne ben hafa (üzgün).
Doğan elin (ana yurdun) vebali,
Beni kantip (nasıl) yuklatır (uyutur)?
Böyle işi oylansa (düşünse),
Kanday batır dinç yatar? (Nasıl kahraman huzurlu yatar)
Anadan yalnız doğulup (doğup),
Ereseye (olgunluğa) ben yettim.
Yalımlı erin belgisi, (Alevli yiğidin işareti)
Yaltanmadan tosar yağı betini. (Ürkmeden engeller düşman yüzünü)
Kaştaşan (pusuya yatan) düşman köp (çok) imiş,
Kalkan olalım el (halk) çetin [biçimde]
Doğanlarım yürüyün,
Düşmanın gözünü karatmadan (açtırmadan).
Tuğ göterip (kaldırıp) çıkalım,
Dünya mülkünü dağatmadan.
Vebalini oylayıp (düşünüp) ileriki (önceki),
Uykudan bezerim tan atmadan.
Aylanayım (kurban olayım) kırk yiğit,
Aylanıp çıksak yol olsun (yolumuz açık olsun).
Altımdan (önümden) yolumu çalmaya (casuslamaya)
Kırk yiğitim yoldaşım ey.
Ben eyderim (söylerim) kulak salınız,
Kırk yiğitim kalınız.
Meltireyen (parlayan) yağı (düşman) geldi,
Ben çıkayım altına (önüne).
Kaçırıp verse Kalmuklar,
Arkamdan gelip varınız.
Ay-balta, kılıç, neyze (mızrak) alıp,
Kılıçlaşır er kanday (nasıl).
Kılkıldayan (sessiz olan) yağı (düşman) gelip,
Kırılışır yer kanday (nasıl).
Kızıyanda (kızgınlaştığında) çuburan (dökülen),
Kızıl kanlı ter kanday (nasıl).
Asumandaki duman (sis) dek (gibi),
Atıp çıkan çan (toz) kanday (nasıl).
Böyle yağıdan (düşmandan) kaçınca[ya kadar],
Ölmek yakşı (iyi) canı kalmadan...