Var (bütün) yüreğinde odlu (ateşli) muhabbet (aşk)
Yarsıp (imrenerek) yanıyor yalnız sevgiden
Bilirim, sana ben, bana sen gerek
Muhabbetini gördüm gözünde
Ümit izledim (aradım) her bir sözünde
Senin nazına muhtaç yüreğim
Yüreğini aç sen özüme
Sen işan (inan) benim sözüme
Beni izleyip (arayıp) gel sen yanıma
Seni canım, seviyorum, muhabette göyüyorum (yanıyorum)
Seni canım, seviyorum, muhabette göyüyorum
Sana seviden ben yırlar (şarkılar) yazıyorum
Sığmıyor gönle şu acılı azap
Sevgimden gül dek (gibi) soluyorum
Bu yalnızlıktan ikimiz bir olup kaçsak
Yürekceğizinin eşiğini (kapısını) açsak
Ömürlük tek senin olurum
Yüreğini aç sen özüme (bana)
Sen işan (inan) benim sözüme
Beni izleyip gel sen yanıma
Seni canım, seviyorum, muhabette (aşkta) göyüyorum (yanıyorum)
Seni canım, seviyorum, muhabette göyüyorum
Gel yanıma deva ver sen canıma
Ümidim sende
Senin nazlı karayışların (bakışların)
Unutturuyor varını (hepsini) da
Ben de seni pek seviyorum
Sen benim yürek devâm
Ben seni seviyorum, ben sevmene şaşıp
Ben yeniden sana aşık
Seni canım, seviyorum, muhabette göyüyorum