Göz açsam dünyaya, ben olmuşum adam Yaşarsın niçin diye sordu vicdan
Çon oldum (büyüdüm), yaşadım hayli yaşaca (yaşa kadar) Hayatın yolunda davan (engel) aşınca (aşıncaya kadar)
Tapmadım (bulmadım) cevabı, olduğumdan pek nadan (cahil)
Kalbimde ökünüş (azap), bin bir pişmanlık Vicdanım soraktan (sualden) toktamaz (durmaz) hiç
Ne derim icattan, olmasa tuhfem (başarım) Kızardı yüzlerim, yokaldı (kayboldu) gülgüm
Yüreğim cevapsız dururdu dipdinç (huphuzurlu)
Dedi ki vicdanım, göz açıp karayıp (bakıp) Kervana egeşip (takılıp), sal cenge at
Gafletten uyanıp, kadimi rastlayıp (düzeltip) İntildim (didindim) güreşe, menzili boylayıp
Sezdim ben özümü şu çağda Ferhat
Yaşarsın niçin diye sorsa vicdan El-vatan için diye cevap veririm
Bu yaşayış yolumdur, yanmam heman (asla) Vatan-halk için varlığım (her şeyim) kurban