Ah'larım zaye (boşa), yetmedi (ulaşmadı) sana canım, Senemcan
Yanar elem ateşinde dilde varım (gönlümde olanım), Senemcan
Göydürgü (aşk yanığı) olur sanemler (güzeller) alası, Elemcan
Nazı ile hoş yakar (hoşa gider) temennası (selamı), Elemcan
Vefa ne bilmedin, Senemcan
Cefa niye kılmadın (etmedin), Senemcan
Elem kılsın, elem ah, Elemcan
Benim kaşım kalem ah, Elemcan
Elem kılsın, elem ah, Elemcan
Benim kaşım kalem ah, Elemcan
Sen özün ferişte û munis-î dîl, Senemcan (Sen gönlün meleği ve yoldaşısın)
Sınar (kırılır) sabrımın kasesi nazından çın (gerçekten), Senemcan
Ben özüm sana henüz (hala) enisi dil (gönül arkadaşı), Elemcan
Sabır kılsa (sabretse), çın (gerçek) bahtına yeter (erişir) gönül, Elemcan
Vefa ne bilmedin, Senemcan
Cefa niye kılmadın, Senemcan
Elem kılsın, elem ah, Elemcan
Benim kaşım kalem ah, Elemcan
Elem kılsın, elem ah, Elemcan
Benim kaşım kalem ah, Elemcan
Ah'larım zaye (boşa), yetmedi (ulaşmadı) sana canım, Senemcan
Yanar elem ateşinde dilde varım (gönlümde olanım), Senemcan
Göydürgü (aşk yanığı) olur sanemler (güzeller) alası, Elemcan
Nazı ile hoş yakar (hoşa gider) temennası (selamı), Elemcan
Vefa ne bilmedin, Senemcan
Cefa niye kılmadın, Senemcan
Elem kılsın, elem ah, Elemcan
Benim kaşım kalem ah, Elemcan
Elem kılsın, elem ah, Elemcan
Benim kaşım kalem ah, Elemcan
Nazı güzel Senemcan! Sözü asel (bal) Senemcan!
Nazım güzel, Elemcan! Sözüm asel (bal), Elemcan!